Polat Alemdar‘ın ofisinde gerginlik yaşandı!

Bir süredir planların ve düşüncelerin yolunda gitmemesi ile beraberinde canı sıkkın olan Polat, örgüt liderini ele geçirdiği orada olan Memati‘ye ve telefonda konuşmakta olduğu Abdülhey‘e ofiste toplanmalarını ve konuşmaları gerektiğini belirtti. Ofiste geçen konuşmalar;

Polat: Erhan‘la Nevzat masaja gider. Abdülhey, Hakan Hakan diye ömrümü yer. Sende Memati, Hüsnü çağırır ona gidersin, Bulut çağırır ona gidersin, bir benim dediğim yere gitmezsin! Size ne oluyor arkadaşlar? Bir bana anlatın!
Memati: Usta! Ölüme git dedinde gitmedikmi?
Polat: Ölmeye, öldürmeye gitmenizden bir sıkıntım yok Memati!
Memati: Usta! Bir tek senin sıkıntın yok! Bizim de sıkıntımız var.
Polat: Memati, git sana sıkıntından kurtul diyorum, gitmiyorsun…
Memati: Ben deli değilim usta! Deli doktoruna Hüsnü’yü yolla, Tuncay‘ı yolla.
Polat: Memati sen deli değilsin. Benim gönderdiğim de deli doktoru değil. Eroin sigara değil ki bıraktım diyesin!
Memati: Usta! Keyfimden kullanmadım ya! Hanii sen dedin ya “Memati, hakkını helal et!” Hani adam beni ele geçirdi ya abi! Hani hergün şırınga vurdu ya abi! Hani senin “Abdülhey kafayı taktı!” dediğin Hakan bunu yaptı ya usta
Polat: Abdül! Getir! Eroin Getir! Memati bana da vursun, kurtulayım bu işten! (Polat silahını masanın üzerine koyar) Olmadı kökten çöz Memati? İçinde kurşun var! Sık kafama! Hakan’ı yakaladım Abdülhey’in eline verdim, artistlik yaptı! Sana dedimki çocuklara tembih et hepiniz dikkat edin, gittin kız arkadaşınla, çocuklarla barlara! Oradan çıktın tanımadığın bilmediğin, güvenli olmayan bir eve! Ben mi suçluyum? Bir kurşun sen sık! Bir tane Abdülhey!
Abdülhey: Abi biraz yüklenmiyormusun bize?
Polat: Yüklenmiyorum Abdülhey! Ne ise onu söylüyorum! Ya size dünyayı kurtarın demiyorum! Biriniz tedavi olun! Biriniz sözümü dinleyin!
Memati: Bu kız mevzusunun dönüp dolaşıp yüzüme vurulacağını biliyordum usta! Ayrıldım, haberin olsun! Tedavi olmak mı? Ben kendimi tedavi ederim usta! Edemezmiyim? Merak etme, sana değil! Kafama sıkar giderim usta!
Abdülhey: Gerçekten çok yükleniyorsun abi.
Polat: Ne yapıyorum Abdülhey?
Abdülhey: Abi adam yaşamak istemiyor, farkında değilmisin?
Polat: Farkındayım, Yaşaması için mücadele ediyorum.
Abdülhey: Abi, Memati abiyi tanıyorsun. Hastane’ye gitmeyi kendine yediremiyor.
Polat: Bu kadar lafı yemeyi kendine yediriyor da, hastaneye gitmeyi niye kendine yediremiyor? Sana birşey söyleyeyimmi Abdülhey! Böyle gidersek bize düşman ne lazım! Biz zaten kendi kendimizi öldürürüz!